Vijfhonderd jaar geleden had een koopman op de markt maar één marketingkanaal: zijn naam. Geen advertentie, geen website. Alleen wat de vorige klant over hem vertelde bij de volgende kraam.
Sindsdien is er nogal wat bijgekomen. De drukpers bracht de eerste massareclame. Daarna radio, met de jingle als geheugensteun. Daarna televisie, decennialang het duurste en machtigste kanaal dat er was. Daarna internet en social media, waardoor een aanbeveling zich in uren kon verspreiden in plaats van alleen aan de keukentafel. En nu is er AI, die je niet meer tien blauwe linkjes geeft, maar meteen een antwoord en een aanbeveling.
Elk kanaal kwam met dezelfde belofte: dit wordt het nieuwe wapen. En elke keer veranderde er iets. Behalve één ding.
Nielsen vroeg mensen wereldwijd wie ze het meest vertrouwen. Niet de advertentie die hen bereikte. Wel de aanbeveling van iemand die ze kennen. 89% koos voor die laatste.
Dat cijfer stond er twintig jaar geleden ook al, in net iets andere bewoording. Het zal er over twintig jaar nog staan, ook als het volgende kanaal allang is uitgevonden.
Marketingbudgetten volgen die verschuiving zelden. Ze volgen het nieuwste kanaal. Terwijl het oudste kanaal, degene die nooit is verdrongen, meestal geen euro krijgt.
Misschien is de vraag dus niet welk kanaal je hierna moet proberen, maar wanneer je voor het laatst iemand een reden hebt gegeven om over je te praten.
Wanneer vertelde iemand voor het laatst, ongevraagd, over jouw bedrijf? Bel die klant deze week op. Niet om iets te verkopen, gewoon om te bedanken.